poniedziałek, październik 25, 2021

Glinka idealna do pielęgnacji cery

0
Glinkę należy dobrać do rodzaju cery
fot. Pixabay.com

Czy wiecie, że to, co znajduje się bardzo głęboko w ziemi, może być idealne do pielęgnacji skóry twarzy? Takie właśnie właściwości mają glinki, które pozyskiwane są z dna zbiorników wodnych, gleby, popiołu wulkanicznego. Dlatego też dziś glinka wchodzi w skład wielu kosmetyków. Jakie są rodzaje glinek i jakie mają właściwości? Zapraszamy do lektury!

Przeczytaj też: http://zadbajoswojezdrowie.pl/glinka-idealna-dla-skory-wybierz-odpowiednia-dla-siebie/

Jakie są rodzaje glinki kosmetycznej?

Glinka działa przede wszystkim oczyszczająco, nawilżająco, ujędrnia cerę oraz wchłania nadmiar sebum. W zależności od tego, jaki typ cery posiadamy, dobieramy do niej odpowiednią glinkę. Poniżej wymieniamy kilka najpopularniejszych rodzajów.

Glinka bentonitowa

To rodzaj glinki otrzymywany z wydobywanego z głębi ziemi popiołu wulkanicznego. Jest częstym składnikiem pianek i kremów do golenia, ponieważ ułatwia używanie maszynki oraz zapobiega podrażnieniom skóry. Ma doskonałe działania oczyszczające, usuwa nadmiar sebum oraz toksyny ze skóry twarzy. Polecana jest szczególnie osobom z cerą tłustą i trądzikową.

Glinka brazylijska

Glinka brazylijska może mieć kolor czerwony, żółty, różowy lub fioletowy, które uzyskuje dzięki minerałom, znajdującym się w glebie w różnych częściach Brazylii. Służy ona przede wszystkim do usuwania zanieczyszczeń oraz nadmiaru sebum z twarzy oraz usprawnia krążenie krwi w tkance podskórnej, głęboko nawilża, pobudza produkcję kolagenu i elastyny, dzięki czemu skóra staje się jędrna i gładka. Mogą z niej korzystać osoby o każdym rodzaju cery.

Glinka francuska

Glinka francuska przybiera zielony kolor, ponieważ jest bogata w żelazo. Ona również usuwa nadmiar sebum i głęboko oczyszcza skórę twarzy. Ponadto zwiększa elastyczność skóry, poprawia jej ukrwienie, zwęża pory i usuwa zrogowaciały naskórek. Szczególnie polecana jest osobom z cerą tłustą i mieszaną.

Glinka zeolitowa 

Również przybiera zieloną barwę. Przede wszystkim zielona glinka zeolitowa oczyszcza głębokie warstwy skóry, pochłania nadmiar łoju i sebum oraz leczy wypryski i zmiany skórne. Działa regenerująco i jest idealna do cery suchej.

Zobacz też: http://urodaporady.pl/na-co-najczesciej-choruje-tarczyca/

Gotowanie i sprzątanie

0
Gotowanie i sprzątanie

Gotowanie i sprzątanie to dwie najczęściej wymieniane prace domowe. Przeciętna kobieta w Polsce poświęca wiele godzin w ciągu tygodnia na obowiązki domowe. Można temu zaradzić i zatrudnić panią do sprzątania, która chętnie zajmie się również innymi sprawami w domu.

Ekstrakcja zęba – kiedy ząb powinien zostać wyrwany? 

0
ekstrakcja zęba

Ekstrakcja zęba to wyrywanie, czyli zabieg przeprowadzony wtedy, kiedy zmiany próchnicze są już tak rozległe, że nie ma możliwości wyleczenia zęba. Wskazaniem do ekstrakcji może być również nieodwracalne zapalenie miazgi, zaawansowana choroba przyzębia lub konieczność usunięcia zęba ze względu na leczenie ortodontyczne. Jak długo odczuwalny jest ból po ekstrakcji zęba? Jakie są powikłania po ekstrakcji zęba? 

Przeczytaj też: https://akcemed.pl/ekstrakcja-zeba-kiedy-zab-musi-byc-wyrwany/ 

Ból po ekstrakcji zęba – jak długo się utrzymuje? 

Medycyna współczesna dysponuje licznymi metodami leczenia zachorowalność do zębów, które pozwalają na zredukowanie konieczności ekstrakcji. Niestety dochodzi czasami do sytuacji, w której wyrwanie zęba jest konieczne. Odpowiednie przeprowadzenie zabiegu ekstrakcji wykonywane jest z wykorzystywaniem nowoczesnych akcesoriów stomatologicznych oraz odpowiedniego postępowania pozabiegowego. Obydwa te czynniki mają kluczowe znaczenie dla szybkiego zagojenia się ran i uniknięcia powikłań po wyrwaniu. 

Jednych z najbardziej niepokojących objawów po ekstrakcji może być przedłużający się ból. Wiele pacjentów obawia się tego już Przed wykonaniem zabiegu. Rana po wyrwaniu może goić się nawet przez około 6 – 8 tygodni. Tyle czasu potrzeba, żeby wolny zębodół, który powstał po ekstrakcji. Kiedy ból po tym czasie nie ustaje, należy koniecznie skonsultować się z dentystą. Niepokojące jest też pojawienie się ropy w obrębie rany oraz opuchlizny i dolegliwości związanych ze stawem skroniowo-żuchwowym. Takie dolegliwości mogą świadczyć między innymi o pojawieniu się dolegliwości po ekstrakcyjnych takich jak: 

  • zakażenia
  • ropnie
  • krwiaki 
  • suchy zębodół 

Jakie mogą być powikłania po ekstrakcji zęba? 

Ekstrakcja bardzo często wykonywana jest jako procedura stomatologiczna, która dzięki wykorzystaniu specjalistycznych narzędzi nie kojarzy się już z bólem czy poważnymi powikłaniami. Nie w każdej sytuacji można jednak uniknąć wszelkich powikłań, a jednym z najczęściej występujących jest tak zwany zespół suchego zębodołu. W warunkach prawidłowych, po wyrwaniu zęba dochodzi do pojawienia się w miejscu ekstrakcji skrzepu krwi czytnik który pełni rolę specyficznego opatrunku. Zapewnia prawidłowy przebieg procesu gojenia się ran. Czasami jednak nie dochodzi do powstawania takowego skrzepu, a skutkuje to nieprawidłowym gojenie się rany. 

Zespół suchego zębodołu – w efekcie czego może dojść? 

Do zespołu suchego zębodołu może dojść w sytuacji: 

  • niewystarczającego ukrwienia tkanek w efekcie zastosowania znieczulenia miejscowego
  • niewłaściwej higieny jamy ustnej
  • zaburzeń krzepnięcia krwi
  • niewłaściwie zbilansowanej diety, która uboga jest witaminę C, żelazo, cynk oraz miedź
  • palenia papierosów czy nadużywania alkoholu
  • stosowania niektórych leków
  • cukrzycy, miażdżycy lub nadciśnienia 

Zobacz też: http://urodaporady.pl/prochnica-jak-powstaje-i-jak-ja-leczyc/

Bóle nóg – najczęstsze przyczyny i sposoby leczenia

0
poradnia ortopedyczna Warszawa

Ból w dowolnym miejscu w nodze może mieć różne natężenie: od tępego do intensywnego uczucia kłucia. Najczęściej wynika z przeciążeń lub drobnych urazów. Nieraz dolegliwość ustępuje w krótkim czasie i może być złagodzona domowymi sposobami. Bywa jednak i tak, że oznacza poważny stan chorobowy. Co może go powodować i gdzie szukać pomocy?

Bóle kończyn dolnych – przyczyny

Odczucie bolących nóg dokucza wielu osobom. Najczęściej wynika z nadmiernego wysiłku fizycznego i przemęczenia. Jeżeli jednak ból pojawia się szczególnie często lub utrudnia codzienne funkcjonowanie, należy zasięgnąć porady lekarskiej. Zdarza się bowiem, że bolące nogi są sygnałem poważniejszych schorzeń, dotykających narządu ruchu lub układu krwionośnego. Należą do nich:

  • naderwanie ścięgien i inne urazy kończyn dolnych,
  • deformacje stóp, np. płaskostopie, halluksy,
  • dna moczanowa,
  • zakrzepica żył głębokich,
  • przewlekła niewydolność żylna,
  • zapalenie reumatoidalne stawów,
  • rwa kulszowa,
  • miażdżyca,
  • zwyrodnienia kręgosłupa z bólem promieniującym do nóg,
  • zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej.

W pierwszej kolejności pacjent powinien udać się do lekarza pierwszego kontaktu, który skieruje go do specjalisty – ortopedy, angiologa, reumatologa, flebologa lub neurologa. Uzyskanie szybkiej diagnozy może zapobiec pogorszeniu sytuacji i w dłuższej perspektywie ułatwić leczenie.

Gdzie leczyć choroby układu ruchu?

Współcześnie zwyrodnienia stawów i układu kostnego zdarzają się w coraz młodszym wieku. W dobie coraz większej zapadalności na choroby cywilizacyjne warto korzystać z usług placówek medycznych, które skupiają w jednym miejscu poradnie różnego typu. Tak jest w przypadku Centrum Medycznego Gamma w Warszawie.

Problemy z narządem ruchu najlepiej rozwiązać w placówce, która zapewnia pełną diagnostykę. Dobrze, by na miejscu był rehabilitant, możliwość leczenia szpitalnego, a także poradnia ortopedyczna. Warszawa na swoim terenie ma dwa oddziały Centrum Medycznego Gamma – na Żoliborzu i na Mokotowie.

Problemy z naczyniami – gdzie znaleźć pomoc?

Wybierając poradnię, należy zwrócić uwagę na to, by zapewniała jak najlepszą diagnostykę i szeroką możliwość konsultacji. Takie warunki spełnia Centrum Medyczne Gamma, w którym prowadzona jest kompleksowa opieka, badania specjalistyczne i chirurgia naczyniowa. Warszawa – Żoliborz i Mokotów, to siedziby dwóch oddziałów Centrum Medycznego, w którym można skorzystać z konsultacji z zakresu chirurgii ogólnej, naczyniowej, a także onkologicznej.

Jakie zagrożenia może stanowić dieta redukcyjna?

0
Redukcyjna dieta to duże obciążenie dla organizmu
fot. Pixabay.com

Wiele osób kusi perspektywa szybkiego tracenia kilogramów. Są więc w stanie znacznie ograniczyć podaż kalorii przez kilka tygodni, byleby tylko wskazówka wagi pokazała kilka kilogramów mniej. Jednak taka dieta redukcyjna może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia. Jakie? Sami sprawdźcie!

Przeczytaj też: http://www.and1.pl/dieta-redukcyjna-zagrozenia/

Spadek masy ciała a forma fizyczna i wydolność organizmu

Jeśli zmagamy się z nadmiarem tkanki tłuszczowej, grozi nam nadwaga lub otyłość, redukcja masy ciała jest wskazana. Wpłynie ona pozytywnie na nasz metabolizm i stan zdrowia. Jednak trzeba do tego tematu podejść z rozsądkiem. Głodzenie się, czy też znaczne ograniczanie spożywanych kalorii, nam nie pomoże. Tkanka tłuszczowa w nadmiarze szkodzi. Jednak każdy z nas, nawet osoby najszczuplejsze, posiadają pewną ilość tkanki tłuszczowej, która jest nam do życia i funkcjonowania niezbędnie potrzebna.

Jeśli zrzucamy ten zbędny tłuszcz, balast, który nas ogranicza, znacznie poprawia się kondycja naszego organizmu, czujemy się lżejsi, poruszamy się szybciej i zwinniej, nie męczy nas nawet drobna aktywność fizyczna. Jednak drastyczny spadek masy ciała to same komplikacje. Znacznie obniża wydolność organizmu, powoduje zmniejszenie pojemności tlenowej, komplikuje przebieg metabolizmu.

Dieta redukcyjna a komplikacje zdrowotne

Radykalna dieta, szczególnie długotrwale stosowana, ma bardzo zły wpływ na ogólną kondycję i stan zdrowia. Na pierwszym planie można wymienić zaburzenia hormonalne. Kobiety, stosujące głodówki, mają problemy z miesiączkowaniem, mężczyźni natomiast z produkcją testosteronu. Ponadto takie długotrwałe radykalne odchudzanie, szczególnie u młodych ludzi, może prowadzić do poważnych problemów psychicznych oraz zaburzeń odżywiania. Takie postępowanie grozi zachorowaniem na anoreksję lub bulimię.

Głodówki często też wiążą się z tak zwanym efektem jo-jo. Powrót do masy sprzed odchudzania na nikogo nie wpływa motywująco. Trzeba jednak pamiętać o tym, że efekt jo-jo podwyższa ryzyko takich chorób jak cukrzyca, choroby serca, choroby układu krążenia. Tak więc drastyczna dieta, choć gwarantuje szybki spadek masy ciała, jest zbyt dużym obciążeniem dla naszego organizmu, a jej konsekwencje mogą być zbyt drastyczne. Nie warto więc uwzględniać jej w planach odchudzania.

Zobacz też: http://urodaporady.pl/dlaczego-w-odchudzaniu-jest-nam-potrzebny-tluszcz/

Czym są wymienniki białkowo-tłuszczowe?

0
Diabetycy powinni nauczyć się obliczania wymienników białkowo-tłuszczowych
fot. Pixabay.com

Osoby, zmagające się z cukrzycą, na stałe kontrolują ilość węglowodanów, które dostarczają do swojego organizmu wraz z pożywieniem. Jednak nie tylko kontrola węglowodanów jest w ich przypadku wskazana. Powinny one więc również brać pod uwagę także ilość białek i tłuszczów w ich jadłospisie. 

Przeczytaj też: http://wolnezdrowie.pl/wymienniki-bialkowo-tluszczowe/

Wymienniki białkowo-tłuszczowe – czym właściwie są?

Wymienniki białkowo-tłuszczowe to równowartość 100 kcal, pochodzących z białka i tłuszczu. Głównie powstały na potrzeby osób, korzystających z pomp insulinowych. Tłuszcze i białko również mogą prowadzić do powstania hiperglikemii w organizmie i aby temu zapobiec, należy podać odpowiednią, dostosowaną do spożytego posiłku, dawkę insuliny. A tę można obliczyć, gdy osoba z cukrzycą zna wartość nie tylko wymienników węglowodanowych, ale również białkowo-tłuszczowych.

Jak oblicza się wartość wymienników białkowo-tłuszczowych?

Przy obliczaniu wymienników białkowo-tłuszczowych (WTB) znaczenie mają kilokalorie, jakich diabetycy dostarczają do organizmu wraz z pożywieniem. A na kilokalorie składają się również węglowodany. Obliczając WTB należy więc pamiętać o tym, aby odjąć te kalorie, które pochodzą z węglowodanów, jeśli znalazły się w posiłku.

1 WTB to 100 kcal pochodzących z białka i tłuszczu. 1 g białka dostarcza do organizmu 4 kcal, a 1 gram tłuszczu – 9 kcal. 1 g węglowodanów to 4 kcal.

Weźmy więc pod uwagę mleczny baton, ważący 35 g. Na opakowaniu mamy informację, że dostarcza 190 kcal, zawiera 2,5 g białka, 11,4 g tłuszczu i 19,5 węglowodanów (2 wymienniki węglowodanowe). Ilość kcal pochodzących z węglowodanów to 78 kcal (19,5 x 4). Po odjęciu od 190 kcal (całkowita kaloryczność produktu) 78 kcal pochodzących z węglowodanów uzyskujemy wartość 112. Po podzieleniu przez 100 kcal w zaokrągleniu dostajemy wynik – batonik to 1 WBT.

Obliczanie wymienników białkowo-tłuszczowych nie jest łatwe. Szczególnie jeśli diabetyk spożywa wieloskładnikowe danie, które w zasadzie musi rozłożyć na części pierwsze, aby obliczyć, ile znajduje się w nim białka, tłuszczów, węglowodanów. Mimo to jest ono niezbędne w przypadku osób korzystających z pompy insulinowej, powinny się więc one nauczyć korzystania z nich.

Zobacz też: http://urodaporady.pl/czym-sa-wymienniki-weglowodanowe-i-kiedy-je-stosowac/

Jak wybrać najlepszą wyciskarkę do soków?

0
Najlepsze wyciskarki do soków

Soki przygotowywane w domu cechują się wysoką zawartością witamin, mikroelementów i błonnika. Można śmiało stwierdzić, że szklanka domowego soku jest dużym krokiem w stronę zdrowia i witalności. Wcześniej jednak należy obejrzeć najlepsze wyciskarki do soków i wybrać jedną z nich. Tę, która będzie całkowicie dopasowana do naszych potrzeb.

Najlepsze wyciskarki do soków – na czym nam zależy?

Zakup wyciskarki może przysporzyć nam niemałych problemów. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele modeli o różnorodnych funkcjach, budowie czy kolorystyce. Przed zakupem należy zdefiniować kilka ważnych kwestii, które dotyczą wyboru najlepszego sprzętu do wyciskania soków. Wyciskarki do soków dzielimy na wolnoobrotowe i sokowirówki. Polecamy postawić na te pierwsze. Nie tną one owoców, a je miażdżą, dzięki czemu w soku pozostaje więcej wartości odżywczych. Tego typu wyciskarki dzielimy pod kątem rozmieszczenia wałka ślimakowego, czyli głównego składnika odpowiadającego za przygotowanie soku. Dzielimy je na pionowe i poziome. Pionowe zajmują bardzo mało miejsca, a wyglądem przypominają klasyczną sokowirówkę. Nie wymagają mechanicznego popychania warzyw i owoców, przeznaczone są dla różnorodnych produktów. Z kolei poziome wyciskarki do soków mają dużo większe gabaryty, są też urządzeniami wielozadaniowymi. Mają szereg dodatkowych funkcji, takich jak mielenie czy przecieranie produktów. W niektórych można przygotować nawet makaron. Najlepsze wyciskarki do soków są przede wszystkim funkcjonalne i wygodne.

Oszczędność pieniędzy i sprawdzona technologia

Nie ma co się okłamywać, ale najlepsze wyciskarki do soków muszą być sprawdzone i pochodzić od zaufanych producentów. Wówczas zyskuje się pewność, że wybrany asortyment będzie służył nam przez kilka kolejnych lat. Najlepsze wyciskarki do soków oszczędzają również czas. Zazwyczaj są one zbudowane modułowo, mają funkcję wstępnego mycia, dzięki czemu ich wyczyszczenie i przyrządzenie soku jest niezwykle proste i krótkie. Co więcej, są one wydajne. Szczególnie wolnoobrotowe wyciskarki pozwalają uzyskać bardzo dużą ilość soku z niewielkiej liczby owoców i warzyw. Pozostawiają niemalże całkowicie suchy miąższ. Zyskujemy wtedy pewność, że wszystkie wartości odżywcze znajdują się w naszej szklance, a nie w resztkach składników. Pamiętaj, aby przy wyborze wyciskarki zwrócić uwagę na jej głośność. Niektórym przeszkadzają ostre, nieprzyjemne dźwięki. W wolnoobrotowych wyciskarkach do soków dźwięk zniwelowano do minimum. Co więcej, nowoczesne urządzenia są również o wiele oszczędniejsze, a więc zyskuje się większą ilość soku za dużo niższą cenę.

Jakie są przyczyny i objawy chorób skóry?

0
Swędzenie może być objawem wielu chorób skóry
fot. Pexels.com

Każdy, kto zmaga się z chorobami skóry, wie, jak potrafią spędzać sen z powiek. Gdy dotykają twarzy, są przyczyną wielu kompleksów i wstydu. Dlatego każdy problem skórny warto skonsultować z dermatologiem i jeśli to konieczne poddać się zalecanemu leczeniu. 

Przeczytaj też: http://www.e-stawiamnazdrowie.pl/choroby-skory-przyczyny-i-objawy/

Przyczyny najczęściej występujących chorób skóry

Nasza skóra jest bardzo wymagająca i oczekuje od nas odpowiedniej, systematycznej pielęgnacji. Jeśli jej tego nie dostarczamy, pojawiają się problemy. Najważniejszym i najczęściej występującym problemem skórnym jest trądzik. Dotknąć może każdego, nie tylko nastolatka. Bakterie, które gromadzą się na naszej twarzy, blokują pory i powodują wydzielanie nadmiaru sebum. Tak w skrócie powstaje trądzik. Dlatego tak ważne jest dokładne i regularne mycie skóry twarzy.

Alergie, szczególnie te pokarmowe lub na leki, również szybko zauważamy w zmianach na naszej skórze. Oczywiście, tutaj o zmianach nie decyduje nieprawidłowa pielęgnacja, a reakcja naszego organizmu na alergen.

Atopowe zapalenie skóry wydaje się być zmorą naszych czasów. Zaliczane dziś do chorób cywilizacyjnych, dotyka coraz większej ilości osób. AZS ma podłoże genetyczne, a niektórzy badacze zaliczają je do chorób psychosomatycznych. Objawia się przede wszystkim uporczywym i nawracającym świądem.

Łupież, zaliczany również do chorób skóry, występuje bardzo często i właściwie niezależnie od wieku. Do przyczyn łupieżu zaliczamy nieprawidłową pielęgnację skóry głowy, niedokładne spłukiwanie szamponów i odżywek, ale także uszkodzenia mechaniczne włosów – takie jak nadmierna stylizacja czy zbyt częste farbowanie.

Jak objawiają się poszczególne choroby skóry?

Trądzik, nieestetyczny i przysparzający kompleksów, to przede wszystkim pryszcze, guzki, krosty i zaskórniki na twarzy, choć może wystąpić także na plecach czy ramionach. Trądzikowi towarzyszy też nadmierny łojotok – skutek nieprawidłowej pracy zatkanych przez bakterie gruczołów łojowych.

Objawy alergii, które uwidaczniają się na skórze, to krostki, wysypka, pokrzywka, czerwone plamy, a także łuszczący się naskórek. Objawom skórnym towarzyszą też inne – żołądkowe lub od układu oddechowego. Objawy alergiczne należy skonsultować z lekarzem i odnaleźć przyczynę alergii.

Atopowe zapalenie skóry ma wiele różnych objawów. Towarzyszy mu przede wszystkim bolesny świąd. Poza tym sucha, nieustannie podrażniona skóra, czerwone plamki i grudki to duże zmartwienie osób cierpiących na AZS.

Zobacz też: http://urodaporady.pl/poznaj-wlasciwosci-witaminy-c-i-zacznij-z-nich-korzystac/

Czy można jeść orzechy na diecie odchudzającej?

0
Czy można jeść orzechy na diecie odchudzającej

Na sklepowych półkach można znaleźć wiele, mocno zróżnicowanych odmian orzechów. Warto po nie sięgać, gdyż jest to pyszna i wartościowa przekąska oraz fenomenalny dodatek do wielu potraw.

Czy jednak warto wybierać tego typu produkty, jeśli chce się zgubić zbędne kilogramy? Czy orzechy powinny pojawiać się w diecie odchudzającej? O tym wszystkim napiszemy poniżej.

Orzechy a piramida żywienia

Jeśli pragnie się zrzucić kilogramy, trzeba zadbać o dwie podstawowe kwestie: aktywność fizyczną oraz prawidłową dietę. Wbrew pozorom niejedzenie nie jest wcale dobrym rozwiązaniem. Znacznie lepiej zadbać o zdrowe odżywianie z dobrze zbalansowanymi posiłkami, pełnymi wszystkich potrzebnych składników odżywczych.

Cały jadłospis należy budować zgodnie z zaleceniami aktualnej piramidy żywienia. Są to graficznie przedstawione wytyczne, jak jeść, by zachować zdrowie. Również dla orzechów znalazło się w niej miejsce. Pojawiają się razem z innymi zdrowymi tłuszczami na samym szczycie. Oznacza to, że choć nie powinno się zjadać zbyt wielu orzechów w ciągu dnia, to jednak nie należy też całkiem z nich rezygnować.

Korzyści z jedzenia orzechów

Choć przede wszystkim zwraca się uwagę na wysoką kaloryczność orzechów, to trzeba również pamiętać o tym, że znajduje się w nich wiele cennych składników odżywczych, których ilość zależy od wybranego rodzaju produktów.

Przede wszystkim orzechy stanowią bogate źródło nienasyconych kwasów tłuszczowych, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. To im zawdzięcza się choćby regulację poziomu cholesterolu, co przekłada się na lepsze funkcjonowanie układu krwionośnego.

W orzechach można znaleźć wiele witamin, a w szczególności A, D, E i K oraz niektórych z grupy B. Dodatkowo stanowią one bogate źródło minerałów, w tym zwłaszcza magnezu, wapnia, żelaza i fosforu.

Do najzdrowszych orzechów zaliczają się zwłaszcza migdały, orzechy nerkowca, laskowe i pekan. Szeroki wybór tego typu produktów można znaleźć choćby na stronie SklepAgnex.

Jak jeść orzechy?

Orzechy to fenomenalne produkty, które można spożywać na wiele, mocno zróżnicowanych sposobów. Najzdrowsze są oczywiście te świeże, nie poddawane obróbce termicznej i nie solone.

Tego typu produkty nadają się choćby na samodzielną, zdrową przekąskę między posiłkami, gdy nagle poczuje się mały lub duży głód.

Nie zapominajmy również o tym, że orzechy można dodawać do rozmaitych potraw. Szczególnie dobrze sprawdzają się w rozmaitych wypiekach – ciastach i ciastkach. Warto również wykorzystać je do sałatek i dań mięsnych, dla podkreślenia smaku oraz nadania potrawie bardziej wyrazistego charakteru.

Orzechy – składnik zdrowej diety

Orzechy zawierają wiele cennych składników odżywczych i świetnie smakują. Powinny zatem trafiać do każdej diety, zwłaszcza gdy chce się dostarczyć wszystkich cennych substancji. Warto tylko pamiętać o tym, że w przypadku orzechów należy zachować ostrożność i nie zjadać ich zbyt wiele. Wówczas bez przeszkód mogą się pojawiać nawet w diecie odchudzającej.

Osteopatia – czym się zajmuje? W jakich problemach jest pomocna?

0
Osteopatia

Osteopatia jest uznanym systemem diagnostycznym i leczniczym zaliczanym do medycyny niekonwencjonalnej.  Prekursorem medycyny osteopatycznej był amerykański lekarz Andrew Taylor Still, który w 1874 roku określił osteopatię jako formę udoskonalenia medycyny konwencjonalnej. Początkiem lat dziewięćdziesiątych XIX w. założył on pierwszą szkołę osteopatii. Amerykańskie ośrodki edukacji w zakresie osteopatii są do dzisiaj wiodącymi placówkami naukowymi kształcącymi specjalistów w tej dziedzinie. W Polsce pierwsza uczelnia kształcąca specjalistów w zakresie osteopatii, realizująca 5-letni program studiów powstała w 2003 roku, a obecnie funkcjonuje kilka szkół kształcących dyplomowanych osteopatów. Żeby zostać osteopatą, należy uzyskać tytuł lekarza medycyny lub fizjoterapeuty na 5-letnich studiach magisterskich. Następnym etapem są studia osteopatyczne, trwające pięć lat zakończone zdaniem egzaminu klinicznego i obroną pracy dyplomowej. Uprawnienia do wykonywania zawodu osteopaty uzyskuje się w wyniku zaawansowanego procesu wykształcenia medycznego dającego szerokie spojrzenie na schorzenia związane nie tylko z układem ruchu. Zawód osteopaty został wpisany do Polskiej Klasyfikacji Zawodów i Specjalności pod nr. 323010 na podstawie Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014.

Czym zajmuje się dyplomowany osteopata?

Osteopata traktuje organizm ludzki jako całość, a zdrowie jako wynik niezmienionej równowagi oraz dobrostanu ciała i umysłu. Założeniem osteopatii jest teza, że schorzenia i przypadłości mają swoje odbicie w układzie kostno-mięśniowym, co wynika z wzajemnego powiązania wszystkich tkanek i narządów w organizmie. Szeroka wiedza z zakresu anatomii, fizjologii i biomechaniki pozwala dyplomowanemu osteopacie ocenić wpływ czynników fizycznych i psychicznych na powstanie dolegliwości. Mogą to być np. wzmożony i przewlekły stres.Za pomocą technik manualnych osteopata uwalnia napięcia kumulujące się w ciele pacjenta, przez co równoważy zaburzoną homeostazę organizmu. Podstawowe techniki to osteopatia parietalna wpływająca na funkcje układu ruchu, osteopatia wisceralna wpływająca na narządy wewnętrzne i osteopatia czaszkowo-krzyżowa wpływająca na funkcjonowanie struktur wewnątrz czaszki. Osteopata zajmuje się szerokim spektrum dolegliwości często wynikającymi z urazów sportowych, wad postawy, zmian zwyrodnieniowych oraz zaburzeń funkcjonowania narządów wewnętrznych. Najczęściej są to bóle kręgosłupa, bóle głowy, migreny, szumy uszne, przeciążenia tkanek miękkich i podobne dolegliwości.

Gdzie uzyskać pomoc dyplomowanego osteopaty?

W osteopatii czynności manualne terapeuty wpływają nie tylko na układ kostno-mięśniowy, ale również na układ nerwowy, krwionośny, limfatyczny oraz trzewny i oddechowy. Dlatego większość ośrodków zajmujących się prewencją i leczeniem urazów układu szkieletowo-mięśniowego korzysta z osiągnięć medycznych osteopatii. Na przykład w centrum medycyny sportowej Carolina Medical Center można uzyskać pomoc dyplomowanego Osteopaty, który uzyskał dyplom po ukończeniu 5-letniego szkolenia w międzynarodowej szkole Flanders International College of Osteopathy.

ZOBACZ TEŻ